Θα κάνω επανάληψη στα λατινικά, θα διαβάσω το 2ο κεφάλαιο της βιολογίας και θα κάνω ένα άγνωστο κείμενο αρχαίων για το φροντιστήριο. Αύριο τα υπόλοιπα... =/
Χάλια καιρός σήμερα.
Πω. Πάλι ξέχασα τι ήθελα να γράψω. Ουφ. Next time...
Wednesday, January 26, 2011
Γουστάρω. Κόλλησα από την διπλανή μου γαμώτοοοοοοοοοοοοοοοοοοοο
γιατίιιιιιιι?
Έχω πυρετό και νιώθω πολύ αδύναμη! ουάαααα
Λοιπόν. Λέω να μην του στείλω τίποτα. Νιώθω σχεδόν πως δεν με νοιάζει πια. Μπορώ σχεδόν άνετα να περιμένω μέχρι να μου στείλει αυτός πρώτα (σε κανά δίμηνο το βλέπω, και αν... =/)
Από την άλλη έχω βρεί πολύ ωραίο τρόπο για να του πω να βγούμε. Δεν ξέρω ρε γαμώτο....
Ο καθένας με τον πόνο του.
Sunday, January 23, 2011
Ρε γαμώτο! Πώς θα σε βγάλω από το μυαλό μου?
Δεν αντέχω! Θα πάθει βραχυκύκλωμα ο εγκέφαλός μου!
Τι στο διάλο? Αυτό ήταν όλο? Τέλος? Δεν νομίζω. Το έχεις δείξει με τις πράξεις σου. Οπότε στείλε μου κάτι, να κανονίσουμε να βγούμε. Άντε!
Υ.Γ.: Το άλλο Σάββατο μπορώ να βγω μέχρι αργάαα! Να σου το πω? Ή θα με βρίσεις? :S :$ :P
Χμμμ...Κοιτάω παλιές αναρτήσεις στο μπλογκ και έπεσα πάνω σε μια ανάρτηση με ημερομηνία 14/12/10. Έλεγα κάτι για έλλειψη (εννοούσα ερωτικά) και ότι την άλλη μέρα δεν θα είχα σχολείο λόγω απεργίας καθηγητών. Ε...την άλλη μέρα που δεν είχα σχολείο άρχισαν όλα. Μου μίλησε, κανονίσαμε να βγούμε και..................Φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.
Η αμέσως επόμενη ανάρτηση ήταν στις 24/12, μόλις είχαν αρχίσει οι διακοπές Χριστουγέννων και ήταν πρωί, ήμουν μόνη και έγραφα ότι έπρεπε να διαβάσω και ότι τον σκεφτόμουν συνέχεια. Ε...μόλις το έγραψα αυτό, πήγα μετά από λίγα λεπτά στο γραφείο μου να διαβάσω και βλέπω 1 νέο μήνυμα στο κινητό. Ήταν αυτός. Κανονίσαμε να βγούμε πάλι. Περάσαμε πολύ ωραία.
Και τώρα? Έχω να τον δω σχεδόν ένα μήνα. Ανταλλάξαμε μερικά μηνύματα στο facebook αλλά και πάλι δεν λένε τίποτα. Έχω τόσα πολλά να του πω! Ελπίζω να καταφέρω να του τα πω όταν και αν τον δω. Γιατί συνήθως τα ξεχνάω ή αν τα θυμάμαι κομπλάρω!
Άντε 4 μήνες/146 μέρες! Πωωωωω ελπίζω να προλάβω να κάνω επανάληψη σε όλα τα μαθήματα. Θέλω να τα μάθω όλα τέλεια!
Άσχετο: Πριν μια εβδομάδα ήμουν σκατά, δεν είχα όρεξη για τίποτα, ήθελα να μείνω στο κρεβάτι όλη μέρα. Από την Δευτέρα όμως άλλαξε αυτό. Αποφάσισα να βασιστώ πάνω μου -όπως λέει και το τραγούδι- και αφού μου μιλάει ακόμα είμαι ευχαριστημένη. Γελάω. Με βλέπω στον καθρέφτη και σκέφτομαι πως είμαι όμορφη. Μου άλλαξε τον τρόπο που σκέφτομαι, την διάθεσή μου. Τον ευγνωμονώ και γι'αυτό.
Ας πάω να διαβάσω όμως, γιατί η μάνα μου φωνάζει πάλι και άλλαξε το πρόγραμμα του σχολείου και έχω άλλα μαθήματα για την Δευτέρα!
Θα ξαναγράψω σύντομα. Είχα ένα θέμα που ήθελα να γράψω εδώ και το ξέχασα πάλι!
Οι Παρασκευές κρύβουν μέσα τους την πίεση όλης της εβδομάδας. Συνήθως το βράδυ που έχω μάθημα στο φροντιστήριο ξεσπάω σε κλάματα. Χάλια.
Ευτυχώς τώρα ηρέμησα. Τα στερεότυπα μου την δίνουν. Σταματήστε να τα αναπαράγετε! Νέες κοπέλες... που υποτίθεται πως οι νέοι σπάνε τα στερεότυπα...Μη χέσω.
(στις εκθέσεις μου, όσες πιο πολλές μαλακίες και ψέμματα γράψω, τόσο πιο καλό βαθμό παίρνω...)
Δεν έχω όρεξη για επισκέψεις γαμώτο μου. Κυριακάτικα. Έλεος.
Έχω πονοκέφαλο από την έλλειψη ύπνου και το κλάμα. Θέλω να κάνω επαναλήψεις και όχι να κάθομαι και να ακούω τις μαλακίες του καθενός που έχω να τον δω/έχει να με δει χρόοοονια.
Χθες που ήμουν σκατά ήταν ηλιόλουστη η μέρα. Σήμερα που είμαι οκ είναι μαύρη μαυρίλα χαχαχαχα
Δεν με νοιάζει τι λες δεν με νοιάζει τι κάνεις Μπορείς άμα θέλεις να φτάσεις ψηλά ή να κρυφτείς, να πεθάνεις
Δεν έχω καιρό Μαζί σου να χάσω Τα όνειρα που για καιρό κυνηγώ Για σένα δεν θα χαλάσω
Έτσι σκληρή είν' η ζωή να το ξέρεις Μέσα σου ψάξε για να μην υποφέρεις Βασίσου πάνω σου Βασίσου πάνω σου
Σταμάτα να κλαις Σταμάτα να σε λυπάσαι Ψάξε βαθιά τη δύναμη σου να βρεις Να πάψεις πια να φοβάσαι
Στο λέω δεν έχω καιρό Μαζί σου να χάσω Τα όνειρα που για καιρό κυνηγώ Για σένα δεν θα χαλάσω
Έτσι σκληρή είν' η ζωή να το ξέρεις Μέσα σου ψάξε για να μην υποφέρεις Βασίσου πάνω σου Βασίσου πάνω σου
Βασίσου πάνω σου μην σταματάς πουθενά Υπάρχει μέσα σου αυτός ο θεός που ζητάς Βασίσου πάνω σου
Όταν ξεκίνησα αυτό το μπλογκ, λίγο πριν αρχίσει το σχολείο για τελευταία φορά, δεν φανταζόμουν ότι θα γινόταν αυτό που έγινε. Ειλικρινά φέτος ήμουν σίγουρη πως δεν θα γινόταν κάτι φοβερό. Κι όμως όταν δεν το περιμένεις έρχεται. Αλλά να που οι φόβοι μου έγιναν πραγματικότητα. Κάπου διάβασα μια ευχή: "Εύχομαι το 2011 να αποκτήσουμε όλοι ηθικές αρχές". Όντως, χρειάζεται που και που να έχεις συναίσθηση του τι λες, να έχει αξία ο λόγος σου. Γαμώτο δηλαδή. Νομίζω ξεκαθάρισα πως φέτος δεν μπορώ να σκέφτομαι άσχετα πράγματα, πώς πρέπει να συγκεντρωθώ.
Ε λοιπόν, το μόνο καλό από την όλη ιστορία είναι αυτό που μου έμαθες ένα βράδυ να κάνω: να τους γράφω όλους στ' αρχίδια μου. Συμπεριλαμβανομένου και εσένα.
Θα τα κατεφέρω. Θα συγκεντρωθώ και δεν θα μιζεριάσω πάλι. Αμα πια.
Θέλω να σ' αγγίξω κι είσαι πάλι μακριά γράφω μόνο δυο λέξεις κι είναι πάλι πολλά μα τι φταίει αυτός ο κόμπος που δε λύνεται Θέλω να σε ξεπεράσω μα δεν γίνεται
Θέλω να ξεχάσω μα δεν βρίσκω κρασί να θολώσω να φύγεις απ' τα μάτια μου εσύ και τι φταίει και το νεράκι που δεν πίνεται Θέλω να σε ξεπεράσω μα δεν γίνεται
Θέλω να περάσω απ' την άλλη πλευρά στο σκοτάδι που φέγγεις να σου βάλω φωτιά και δε φταίει αυτό το σπίρτο που δε σβήνεται Θέλω να σε ξεπεράσω μα δεν γίνεται
Θέλω να σ' αγγίξω κι είσαι πάλι μακριά γράφω μόνο δυο λέξεις κι είναι πάλι πολλά μα τι φταίει αυτός ο κόμπος που δε λύνεται Θέλω να σε ξεπεράσω μα δεν γίνεται