that broke my heart.
that made me feel great at first and then like a wreck.
that I love and hate at the same moment.
Next time you'll see me I'll be so gorgeous that you'll think "damn..." and I will be there "accidentally"...
;-)
Tuesday, April 26, 2011
dedicated to someone...
Thursday, April 21, 2011
Λίγα απ'όλα
Χα. Αυτό το μπλογκ ξεκίνησε ως μπλογκ για το ταξίδι προς τις πανελλήνιες και κατάντησε μπλογκ μιζέριας και γκρίνιας για έναν υπέροχο μαλάκα.
Σε 2 εβδομάδες και κάτι μέρες "γεννάω" ... ουουου δεν έχω προετοιμαστεί καθόλου και επιπλέον δεν διαβάζω καθόλου. Θα μου πεις γιατι κάθομαι εδώ αντί να διαβάζω...Εε...δεν θέλω. Αλλά πρέπει. Δηλαδή το πρωί δεν έχω όρεξη αλλά το βράδυ μαθαίνω πολύ εύκολα απ'έξω πράγματα. Το βράδυ, όταν κοιμούνται όλοι και εγώ κάθομαι με ένα βιβλίο στο χέρι. Δεν είναι καλό αυτό.
Άλλο θέμα:
Μια μέρα απλά δεν υπάρχεις. Κάποια στιγμή δεν αναπνέεις πια.
Χθες μόλις τον είδα, νόμιζα πως θα άνοιγε τα μάτια του, είχε το χρώμα του νεκρού αλλά για μια στιγμή νόμισα πως κουνήθηκαν τα κλειστά του μάτια. Ερμητικά κλειστά...
"Φεύγεις και πας εκεί όπου δεν θα μπορεί να σ'αγγίξει κανείς πια, ούτε η ζήλια, ούτε η αγνωμοσύνη (...) " [τι ωραία που τα είπες...]
Καλό ταξίδι! 19.4.11
Πώς ξεπερνάς τον θάνατο του πατέρα ή της μητέρας; Μου φαίνεται πολύ δύσκολο...Η περιγραφή των τελευταίων λεπτών της ζωής του, το τελευταίο αντίο, το παρελθόν, οι αναμνήσεις...
=/
Sunday, April 3, 2011
not good
Δεν είμαι και πολύ καλά από την Παρασκευή που μιλήσαμε. Και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί νιώθω έτσι, αφού αυτά ακριβώς τα λόγια περίμενα να ακούσω. Αναρωτιόμουν, επειδή μένει ένας μήνας και κάτι μέχρι να "γεννήσω", τι θα πρέπει να κάνω:
- να μην ξαναμιλήσουμε μέχρι να τελειώσουν όλα
- να μιλάμε μέχρι να τελειώσω με τις εξετάσεις και μέχρι τότε να με υποστηρίζεις ψυχολογικά και αφού τελειώσω να βγαίνουμε, καλοκαίρι θα 'ναι, θα 'μαι πιο ελεύθερη, και να 'μαστε φίλοι όπως το σκέφτομαι, (θέλει εξήγηση αυτό...)
;;
Γαμώωωτοοοοοοοοοο δεν μπορώ άλλο αυτή την μιζέρια.
Saturday, April 2, 2011
...but it's time to face the truth, I will never be with you...
Βρέχει σήμερα. Μπήκε ο Απρίλιος και τα ξεκαθαρίσαμε χθες.
Είναι περίεργο που νιώθω στεναχωρημένη ενώ απλά μου επιβεβαίωσες αυτά που είχα σκεφτεί.
Ναι, τελικά είμαι ερωτευμένη μαζί σου. Αυτό ήταν. Και απλά δεν ήθελα να το παραδεχτώ. Και τώρα τι κατάλαβα; Θα σε ξεπεράσω, που θα μου πάει; Απλά θα 'θελα να συνεχίσουμε να μιλάμε, έχουμε τόσα πολλά να μοιραστούμε, να πούμε...Θα μπορούσαμε να είμαστε πολύ καλοί φίλοι.
Πωωωω...αυτά τα λένε όσες δεν μπορούν να ξεπεράσουν κάποιον. Αλλά εγώ τα εννοώ.
Θέλω να σε φιλήσω. Αλλά αυτό δεν θα ξανασυμβεί, εκτός κι αν βγούμε και μεθύσουμε. Μόνο τότε μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο. Πάντως και μόνο να ξέρω ότι σε έχω φίλο δεν με χαλάει καθόλου.
Σκα-τά.
Θέλω και δεν θέλω να φύγω, σε μερικούς μήνες.
Subscribe to:
Posts (Atom)
